X

Oyun Terapisi

‘’Kuşlar uçar, balıklar yüzer. Yetişkinler konuşur, çocuklar oyun oynar.’’ diyen Garry Landreth aslında oyunun çocuklar için nefes almak kadar doğal olduğunu ifade etmektedir. Çocukların gelişiminde kritik bir öneme sahip olan oyun, çocukların çevreleriyle ilişki kurabilmesi, dürtü kontrolü için kritik olan neden sonuç düşünme biçimini geliştirebilmesi, stresli yaşantıları işlemleyebilmesi ve sosyal becerileri öğrenebilmesi için gelişimsel açıdan en uygun ve en güçlü araçtır. Oyun terapisiyle birlikte, çocuğun kendisini ifade etmesi, duygusal olarak boşalmanın gerçekleştirilmesi, doğrudan ve dolaylı öğretimin yapılabilmesi, duygu düzenleme becerilerinin kazandırılması, empati becerisinin geliştirilmesi ve çocuğun kendi yaşamı üzerinde kontrol hissinin oluşması sağlanabilir.

Erken çocukluk döneminde oyun hem olağan gelişim gösteren hem de gelişimsel yetersizliği olan çocukların gelişiminde oldukça önemli bir rol oynamaktadır. Alan yazındaki araştırmalar incelendiğinde oyunun zihinsel, sosyal-duygusal, iletişim ve psikomotor gelişimle yakından ilişkili olduğu görülmektedir. Bu bağlamda oyun becerileri, diğer alandaki beceriler için bir temel görevi görmekte ve diğer gelişim alanlarındaki becerilerin doğal öğretim yoluyla kazandırılmasına da fırsat sağlamaktadır.

 Otizm gibi gelişimsel farklılığa sahip çocukların oyun becerilerinde gecikmeler yaşanmakta ya da sınırlı düzeyde kalabilmektedir. Otizmli çocuklar oyuncaklarla işlevine uygun olarak oynamakta, oyun içinde karşılıklı etkileşimi sürdürmekte ve hayali oyun oynamakta yetersiz kalabilmektedirler.

Kurumumuzda özel gereksinimli çocuklara oyun becerilerinin kazandırılması için oyun terapisi çalışmaları sürdürülmektedir. Özellikle erken çocukluk dönemindeki özel gereksinimli çocuklarla oyun odaklı ve ilişki temelli bir öğretim yolu izlenmektedir.